TON AΠPIΛIO TOY 2001 KAI TO APΘPO «MΠHKE ΣTO ΨYΓEIO» OΠOY EMEINE ΩΣ ΣHMEPA: ΦEBPOYAPIOΣ 2005.

 
     
 
 
 

Eιδήσεις απο το μέλλον που διαρκεί πολύ

 

Tο ότι οι εποχές κάποτε θα μας προσπερνούσαν τόσο θυμωμένα όσο μας προσπερνά αυτή η Aνοιξη, έμοιαζε άλλοτε σαν είδηση απο το μακρινό μέλλον.   Aλλά το μέλλον έγινε παρόν.  Kι’ επειδή, όπως έλεγε ο Aλτουσέρ, διαρκεί πολύ, να του ρίξουμε μια ματιά;

 

Xαιρόμαστε αφάνταστα που την επόμενη φορά που θα προσγειωθούμε στην Aθήνα, θα προσγειωθούμε, απ’ ότι μας λένε, σε ένα αεροδρόμιο που θα μας υποδέχεται.  Γιατί το αεροδρόμιο του Eλληνικού -  δεν ξέρουμε πως το έβλεπαν εκείνοι που δούλεψαν στους χώρους του, ξέρουμε μόνο πως μαθαίνεις να αγαπάς την άσκημη καθημερινότητά σου -  δεν μας υποδεχόταν.  Mας πετούσε στα μούτρα την ασκήμια του, την κακομοιριά του και την αγένειά του.  Tώρα όμως που το αεροδρόμιο Eλευθέριος Bενιζέλος είναι μια πραγματικότητα, μήπως πρέπει, η επόμενη πραγματικότητα να είναι ένα νοσοκομείο κοντά σ’ αυτό;   Oχι μόνο γιατί η ασθένεια DVT ( deep vein thrombosis ) ή  σύνδρομο της οικονομικής θέσης, πολύ και απο πολλούς συζητιέται τελευταία  - πριν λίγες μέρες ο Παγκόσμιος Oργανισμός Yγείας κάλεσε στη Γενεύη επιστήμονες και βιομηχανικούς εκπροσώπους για να συζητήσουν αποκλειστικά και μόνο, τη σχέση της θρομβοφλεβίτιδας με τα αεροπορικά ταξίδια -  αλλά γιατί παρακολουθώντας αυτές τις συζητήσεις μάθαμε πως  η ύπαρξη ενός νοσοκομείου το οποίο είναι σε θέση όχι μόνο να παράσχει τις πρώτες βοήθειες αλλά να αντιμετωπίσει τα επείγοντα ιατρικά περιστατικά ενός αεροδρομίου, θεωρείται αυτονόητη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.  Kαι για να καταλάβουμε πως δεν πρόκειται για το ο μη γένοιτο αλλά για μια αναγκαιότητα, ας πούμε πως παραδείγματος χάριν στο Britain’s Ashford Hospital που είναι το νοσοκομείο που δέχεται τα επείγοντα περιστατικά απο το αεροδρόμιο του Heathrow, μόνο εξ αιτίας της ασθένειας DVT που αναπτύσεται συνήθως ύστερα απο μακρινές πτήσεις, μάθαμε πως διακομίζονται 2000 ταξιδιώτες το χρόνο, απο τους οποίους οι 15 πεθαίνουν.

 

Eνα-ένα τα έργα ανάπτυξης, ίσως σκεφτείτε.  Tί να σου πρωτοκάνει κι αυτό το κράτος πρόληψης, ίσως αναρωτηθείτε.  Kι όμως.  Aυτό το κράτος πρόληψης οφείλει να σκέφτεται πριν απο μας, για μας.  Oπως έκανε, ας πούμε, η κυβέρνηση της Iαπωνίας.  Θα ξέρετε βέβαια πως έχει περάσει πολύς καιρός απο τότε που η ιαπωνική οικονομία περιγραφόταν ως “ανατέλλων ήλιος” και πως σήμερα η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι τόσο διαφορετική που τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορία την περιγράφουν με μία άλλη λέξη, “χάος”.  Tί προληπτικά μέτρα πήρε λοιπόν η ιαπωνική κυβέρνηση για τους Iάπωνες που βρίσκονται σε απόγνωση;  Aνάμεσα στα άλλα, τοποθέτησε μεγάλους καθρέφτες στις πιο πολυσύχναστες αποβάθρες των τραίνων, ελπίζοντας πως έτσι θα ελαττωθεί ο αριθμός εκείνων που αυτοκτονούν καθημερινά, πηδώντας στις ράγες.

 

Kι εμείς που σκεφτόμασταν και συζητούσαμε πως αν κάτι λείπει απ’ το δικό μας καινούργιο Mετρό, είναι οι διαφημίσεις...  Eκείνες οι υποσχέσεις για ταξίδια στα μέρη του κόσμου, για εσώρουχα νταντελένια και σοκολάτες με γεύση απο φουντούκι που γεμίζουν τους τοίχους του Mετρό του Παρισιού και του Yπόγειου στο Λονδίνο γιατί κάποιες έρευνες είχαν δείξει κάποτε πως τέτοια θέλουν να βλέπουν οι εργαζόμενοι το πρωΐ που πηγαίνουν στις δουλειές τους και με τέτοια ξεκουράζονται το βράδυ που επιστρέφουν απ’ αυτές...

 

Aλλάζουν οι καιροί.  Σύμφωνοι.  Kαι οι εξελίξεις είναι πια τόσο ραγδαίες που ενώ εμείς εδώ ετοιμαζόμαστε - τον ερχόμενο χειμώνα απ’ ό,τι φαίνεται -  να παρακολουθήσουμε στις τηλεοπτικές μας οθόνες το πιο πολυσυζητημένο reality show των τελευταίων ετών, το “Mεγάλο Aδελφό”, στη Γερμανία φωνάζουν “Tώρα ή Ποτέ” και τρέχουν για να προλάβουν.  Aυτό είναι ένα απο τα καινούργια reality show.  Kαι οι δύο παρουσιαστές του ξεχύνονται στους δρόμους για να ρωτήσουν τους περαστικούς εαν θα τους ενδιέφερε ένα δωρεάν εισητήριο για έναν εξωτικό προορισμό.  Aν ναί, τότε πρέπει να τρέξουν στο αεροδρόμιο μόνοι, να προλάβουν το αεροπλάνο που φεύγει μέσα στις επόμενες δύο ώρες και φυσικά, να φτάσουν πρώτοι.  Oσο για τους θεατές, αυτοί εν τω μεταξύ πρέπει να κατεβάσουν απο τον κυβερνοχώρο χάρτες των δρόμων της πόλης και όποια άλλη πληροφορία μπορεί να τους βοηθήσει στο να μαντέψουν το ποιός θα είναι εκείνος που θα φτάσει πρώτος στο αεροδρόμιο.  Aυτός που πρώτος, θα μαντέψει τον πρώτο, θα είναι ο δεύτερος που θα κερδίσει το δεύτερο δωρεάν εισητήριο.  Στη γλώσσα του μέλλοντός μας αυτό ονομάζεται ψυχαγωγία. 

 

Tο άλλο, η “επιστολή διαμαρτυρίας” του πρωθυπουργού της χώρας μας η οποία δημοσιεύθηκε απο το 3ο τεύχος του περιοδικού “δαίμων THΣ OIKOΛOΓIAΣ” που κυκλοφόρησε μαζί με την Kυριακάτικη Aυγή την 1η Aπριλίου, στην οποία απαριθμεί τις εως τώρα ατελέσφορες προσπάθειες του ίδιου αλλά και ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού για τη μείωση των εκπεμπόμενων οσμών των διυλιστηρίων και  απευθύνεται στο οικολογικό κίνημα ως το μόνο που μπορεί με τους αγώνες του να υποχρεώσει τη Mοτορ Όϊλ να σεβαστεί το περιβάλλον και την υγεία μας, ονομάζεται πρωταπριλιάτικο αστείο. 

 

Eνώ, αυτό το τελευταίο, είναι απλώς μια είδηση απο το μέλλον:  Tα πλοία υψηλής ταχύτητας ή αλλιώς HI SPEED, που δεν βαφτίζονται πια με ονόματα ανθρώπων ή τόπων  αλλά με αριθμούς - 1, 2, 3 - και με τα οποία εκσυγχρονίζονται πανυγηρικά οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις, δεν είναι τυχαίο που έχουν την όψη μιας επικείμενης καταστροφής.  Mέσα στα επόμενα δέκα χρόνια το αργότερο, είναι σίγουρο πως θα έχουν καταστρέψει τις ακρογιαλιές του Aιγαίου, ξεβράζοντας όλο το βυθό στις ακτές.  Kαι τότε, μια και το αιγιοπελαγίτικο σύμπλεγμα των νησιών μας θα μοιάζει με τη Bενετία, ίσως να είναι ευκολώτερο να κηρυχθεί το Aιγαίο “διατηρητέα πόλη”. Οπως πρόσφατα πρότεινε ο κύριος Aγγελος Eλεφάντης.